تفاهم‌نامه ( MOU )
اشتراک گذاری

تفاهم‌نامه ( MOU )

تفاهم‌نامه یا قرارداد متداول‌ترین اسامی هستند که افراد بر روی توافقات خود می‌گذارند. برخی حقوق‌دانان میان ماهیت قرارداد و تفاهم‌نامه تفاوت قائل می‌شوند اما حقیقت این است که این اسامی تابع محتوای اصلی توافقات طرفین خود هستند. به عنوان مثال اگر ما اسم یک قرارداد را بیع بگذاریم ولی در واقع هدف نهایی ما از انعقاد آن قرارداد اجاره باشد، در واقع ما قرارداد اجاره را منعقد کرده‌ایم.

تفاهم‌نامه و قرارداد هم در واقع تفاوت خاصی با هم ندارند و همانطور که ذکر شد تابعی از اراده طرفین خواهند بود، اما مشکل و تناقض اصلی از زمانی مطرح شد که در صحنه حقوق بین‌الملل توافقاتی میان دولت‌ها انجام می‌گرفت که در واقع امر ماهیتی متفاوت با قرارداد‌های عادی داشت. این تفاهمات در واقع ضمانت اجرای سخت و قطعی قراردادها را نداشتند و در واقع زمینه و مقدمه ای برای همکاری‌های بعدی طرفین را ایفا می‌کردند.

رفته رفته افراد در صحنه ی حقوق خصوصی و تعاملات روزانه خویش، از این عملکرد بازیگران عرصه بین‌الملل وام گرفتند و آنها هم میان خود توافقاتی با عنوان "تفاهم‌نامه" منعقد کردند. در ادامه به بررسی ماهیت و چگونگی تفاهم‌نامه خواهیم پرداخت.

ماهیت تفاهم‌نامه -MOU 

تفاهم‌نامه در واقع سندی است دو یا چند جانبه میان طرفین آن که بیانگر هم‌سویی و هم‌گرایی اراده‌های آنها می‌باشد. افراد اغلب در مواردی که قصد تشکیل نظام حقوقی منسجم و تعهدات قراردادی را ندارند به تفاهم‌نامه های مختلف از جمله تفاهم نامه همکاری روی می آورند. همچنین گاهی پیش می آید که افراد در موقعیتی نیستند که به یک چارچوب قراردادی ورود پیدا کنند لذا بهترین روش در این مواقع تفاهم‌نامه می باشد. در واقع افراد در تفاهم‌نامه از برنامه‌ها و توافقات آینده سخن می گویند و به نوعی زمینه را برای مذاکرات آینده آماده خواهند کرد.

آیا تفاهم‌نامه الزام آور است؟

اختلاف نظر زیادی بر سر این مسأله وجود دارد که آیا تفاهم‌نامه با خود الزام قانونی همراه می آورد یا خیر؟بسیاری افراد با این تصور که تفاهم‌نامه الزامی نیست اقدام به انعقاد آن می‌کنند اما مسأله مهم در اینجا در واقع این است که در نظام حقوقی ما قانون برای تمامی توافقات افراد احترام قائل بوده و بر تمام آنها آثار حقوقی بار می کند پس در این صورت متن تفاهم‌نامه ها نیز اگردارای محتوایی باشند که نشانه ی ایجاد تعهد باشد الزامی هستند و صرف نام تفاهم‌نامه دلیل عدم ایجاد تعهد نیست. اما همان طور که گفتیم افراد بیشتر به دلیل الزامی نبودن ماهیت این توافق گرایش به آن پیدا کرده اند. حال چگونه این مشکل را حل کنیم؟

بهتر است در ضمن تفاهم‌نامه به الزامی نبودن شروط آن اذعان کنیم و حتما به صورت واضح عنوان کنیم که مفاد این تفاهم‌نامه برای طرفین آن الزامی نمی باشد. بدیهی است که سکوت ما در ضمن تفاهم‌نامه به منزله‌ی الزام‌آور بودن آن خواهد بود.

نظر یا پرسش خود را مطرح نمایید
نظر شما با موفقیت ثبت شد و پس از تایید نمایش داده خواهد شد
نظرات